|
سنگ يكي از قديمي ترين مصالحي است كه بشر از بدو زندگي بر روي زمين شناخته است و از آن براي تهيه وسايل مختلف زندگي و همين طور بناي آثار خود سود جسته است . در آثار به دست آمده از جوامعي كه در دوره پارينه سنگي مي زيسته اند ، ابزار كارو اسلحه جنگي ديده شده است . اين مصالح فراوان و در دسترس ، در ساخت بناي ساختمان پرستش گاه ها به كار مي رفت .
بناي مونوليت ها و تري ليت ها از آن جمله اند .اين بناها بعد از هزارها سال در تمام جهان به جاي مانده اند تا پيام انسان هاي نخستين را به ما برسانند . در دوره نوسنگي به كارگيري سنگ در ساختمان افزايش مي يابد و بعدها با شناخت بيشتري كه بشر از خواص به كارگيري سنگ هاي گوناگون و ابزار فلزي به دست مي آورد ، آثار متنوع وبه جاي ماندني از جمله تنديس ها ، پرستش گاه ها ، مقادير و كاخ هاي عظيمي كه از خود به يادگار مي گذارد كه هريك به عنوان عجايب دنياي قديم شناخته شده اند .
اين بناها در آغاز با قطعات تخته سنگ و بدون ملات ساخته شده اند و در بعضي از آنها از بست و قلاب و اتصالات فلزي استفاده شده است . بعدها بشر ملات هاي گوناگوني را شناخت وبه كار برد و به اين وسيله از سنگ هايي با ابعاد كوچك تر نيز استفاده كرد .
برخي ازسنگ هاي تزييني را به طرق مختلف به صورت صفحاتي مي برند و در كف و در نما ، پله ها ، كف پنجره و غيره به كار مي برند . نبايد از ياد برد كه مخلوط خرده سنگ با بعضي مواد چسبنده ، مهم ترين مصالح را در ساختمان تشكيل مي دهد . بتن ، ملات ها ، موزاييك و بعضي قطعات پيش ساخته از آن جمله اند .امروزه تنها در ساختمان هاي يادبود و مانند آنها به تمامي سنگ به كارگرفته مي شود . فراواني و مقاومت آن در مقابل عوامل محيطي باعث شده است كه در قسمت هايي كه ساختمان به زمين مربوط مي گردد يا نقاطي كه زير فشار بيشتري است و به استحكام بيشتري نياز دارد ، از آن استفاده شود .
|
|