عامل اصلي فساد در سنگ ها اثر نمك هاي محلول بر آنهاست.آلودگي محيط ،يخبندان و پوسيدگي در قطعات فلزي و وجود ره هاي ضعيف و همچنين عمليات اجرايي ضعيف نيز موجب تخريب سنگ ها مي شود.
اثر نمك هاي محلول: چنانچه رطوبتي كه به همراه خود نمك هاي محلول وجود دارد از سطح سنگ تبخير شود مقداري نمك درسطح آ» به صورت شوره و لايه اي هم در پوسته شدن سطح سنگ مي گردد.بنابراين سنگ هايي متخلخل در برابر نمك هاي محلول حساس ترند.
آلودگي محيط : سنگ هاي كاني داراي كربنات كلسيم در برابر محيط هاي اسيدي حساس اند .اكسيد گوگرد در محيط مرطوب و اكسيژن موجود در هوا توليد اسيد سولفوريك مي نمايد كه بر سنگ هاي آهكي اثر مي گذارد و سولفات كلسيم وليد ميكند.
سنگ هاي آهكي و ماسه سنگ هاي آهكي در اينمورد حساس ترند.در سنگ هاي آهكي،سولفات كلسيم حاصل شده در سطح ،با آب شسته مي شود.ولي در سطوحي كه قابل شست وشو نيستند سطح به وسيله دوده سياه مي شود كه گرد آهكي در اطراف آن است.در انواع سنگ هاي آهكي منيزيم دار ايجاد سولفات منيزيم روند فساد را تسريع مي كند.در ماسه سنگ ها خلل و فرج توسط گچ پر ميشوند،پوسته هاي سيليسي گرچه مستقيما بر اثر تهاجم اسيدهاي موجود در هوا صدمه نمي بينند ولي سنگ به وجود مي آيد سبب خرابي آنها مي شود.
مرمر كه اساسا كربنات كلسيم است مورد هجوم اسيدها ي موجود در هوا قرار مي گيرد و سطح صيقلي آن به مرور زبر مي شود.ولي به علت بافت متراكم و چگال آن كمتر تحت تاثير عمل قرار مي گيرد.
اثر يخ بندان : تخريب براثريخ بندان در قسمتي از ساختمان كه در شرايط مرطوب قرار دارد ، رخ مي دهد . در محل در پوش ها ، سايه بانها ، كرسي بنا و كف پنجره اين پديده بيشتر ديده مي شود . يخ بندان موجب جداشدن قطعات مي شود ولي آنچنان كه در تبلور مشاهده شد توليد شوره نمي كند . سنگ آهك و دولوميت بيش از ماسه سنگ در معرض تهاجم اثر يخ بندان هستند . يخ بندان در سنگ مرمر ، شيت و گرانيت به علت تخلخل اندكي كه دارند تأثيري ندارد . |
|
